دعا و نصيحت براي حل مشكلات جهان

بدون عدالت طلبي مؤثر نيست.

قوانین هدف:

می خواهم بدانم که هدف من از زندگی چیست؟خیلی سر در گم هستم.می دانم چیزی هست که مقدر می باشد تا انجامش بدهم ولی نمی دانم ان چیست؟اگر فقط می توانستم قدری روشن شوم ان وقت می توانستم دست به کار شوم.

این افکار یا بعضی از انواع ان ها مهم ترین نگرانی های ما ست.

در این پست و پست های بعدی شرح مفصلی از این موضوع خواهم داشت.این مطالب برگرفته از کتاب( هدف از زندگی شما) نوشته ی( کرول ایدرئین) می باشد.

قبل از هر چیز بگذارید قوانین جاده ی رسیدن به هدف واقعی زندگی شما را برایتان بگویم.

زمانی که احساس سر درگمی می کنید و یا برای برداشتن گام های جدیدی به حمایت اندکی نیازمند هستید،این نظریه ها را به ذهن بسپارید.برای ارزیابی مسیر فکری خود،اگر می توانید، به هر گفته ای، پاسخ اری بدهید.اگر موافق نیستید،می توانید انچه را احساس می کنید و یا تجربه کرده اید بنویسید. 

*من معتقدم که نگرش ها و باور هایم ساماندهی می کنند تا دنیای من چگونه برایم جلوه کند.

*من کاملا تایید می کنم که می خواهم در جریان هدف خودم زندگی کنم.

*صادقانه می توانم انچه را در جریان زندگی من موثر بوده و یا کارایی نداشته باشد بپذیرم.

*من معتقدم که شهود من رهنمودی در جهت براورده نمودن هدفم می باشد.

*من متعهد خواهم شد تا در جهت تمام انچه ارزویم بوده و برایم معنا دارد،گام های کوچکی بردارم.

*من می توانم برای کسب اقتدار مبارزه نموده و در جهت سلطه بر دیگران تلاش کنم.

*به خاطر می سپارم که مسائل را سهل و ساده بگیرم.

*من معتقدم که هر کسی دارای یک استعداد فطری است

 که برای عملکرد جریان کائنات مفید میباشد.

*من معتقد هستم که دنیای من می تواند عوض شود

همانگونه که من طرز فکر و اعتقاداتم را عوض می کنم.هرچیزی قابل تغییر می باشد.

*من ادم ها و رویداد ها را در زمان مناسبی به خود جلب می کنم.

*همیشه حق انتخاب دارم.

اگر می توانید با صداقت تمام به سوالات بالا پاسخ دهید،هدف شما کاملا شکل گرفته شده است و یا اینکه به زودی معلوم خواهد شد.اگر چنانچه اظهاراتی است که نمی توانید به انها پاسخ دهید، ان ها را به حافظه ی خود بسپارید و توجه داشته باشید تا این بینش ها را با تجربه ی مستقیم شفاف تر کنید.

موفق باشید***

حلاوت رویت هلال ماه شوال و حلول آن

و حلال بودن ناهار خوردن

در عید فطر بعد از یک ماه روزه داری بر شما مبارک باد.

عیدتان مبارک .

وقروا كباركم ، یوقركم صغاركم : (1)

بزرگان خود را احترام كنید ، تا كوچك ترها هم احترام شما را نگه دارند.

آنچه كه دراین مقاله قصد دارم مورد بررسی قرار دهم ،  دوگانگى تربیت نسل امروز و دیروز است .

باید میان قشر سالمند و قشر جوان و نوجوان ، تفاهم و پیوند به وجود آید ، تا در سایه ی آن ، تاثیر گذارى از یك سو ، و تاثیر پذیرى از سوى دیگر عملى شود.

هم زبانى و ارتباط ، هم سالمندان را از انزوا و احساس تنهایى در مى آورد ، هم جوانان را از تجربه هاى برتر بزرگترها برخوردار مى سازد.

اما كیست كه پیش قدم در این امر خیر شود و فاصله ها را بردارد؟

پدران و مادران مى توانند به خوبى نقش واسطه ایفا كنند. احترام به بزرگ ترها و مراعات ادب و حرف شنوى وقتى از سوى والدین انجام گیرد ، فرزندان شان هم از آنان یاد مى گیرند. گر چه گاهى نحوه ی رفتار سال خوردگان ، براى كودكان و نوجوانان از جاذبه لازم برخوردار نیست ، ولى نحوه ی رفتار بزرگ ترها الگوى رفتار و سرمشق عملى براى كوچك ترهاست .

در روایات متعددى به اكرام و احترام به والدین دستور داده شده ، تا والدین هم از احترام كودكان و فرزندان خود برخوردار شوند. سخن امام على (علیه السلام ) چنین است :

دقیقا نحوه ی رفتار ما با والدین ، سرمشق فرزندان مان در چگونگى برخورد با ما می باشد و این شیوه رفتارى به توارث به نسل بعدى مى رسد. 

والدین و نقش واسطه :

از شیوه های خوب تربیتی ، میدان دادن به جوانان براى حرف زدن ، اظهار نظر كردن ، راى دادن ، انتخاب و قضاوت كردن و... است و این شیوه به آنان اعتماد به نفس و احساس شخصیت مى دهد. اما در كنار آن باید این نكته را هم به آنان آموخت كه در جلسه اى تا بزرگان و سالمندان حضور دارند ، جوانان فورى اظهار نظر نكنند ، تصمیم نگیرند و میدان دار نشوند ، بلكه با مراعات ادب و حرمت پیران ، به جایگاه اجتماعى و خانوادگى آنان احترام بگذارند.

این امر ، سبب مى شود پیران به جوانان علاقه و عنایت داشته باشند و با آنان برخورد ملاطفت آمیزتر داشته باشند.

امر و نهى هاى مكرر و پیوسته ، كودكان و نوجوانان را فرارى مى دهد. ولى نباید آنان را مطلق و بى قید ساخت و از تجارب بزرگان محروم شان ساخت . هم حالت تحكم و فرمان ، گریزاننده است ، هم آزادى مطلق و نداشتن نظارت و ارشاد و هدایت ، آنان را جسور و گاهى بى اعتنا به بزرگ ترها بار مى آورد. راهى میانه میان این دو شیوه باید پیمود و رسالت آن بر عهده ی اولیاست كه بتوانند نقش واسطه در انتقال آن فرهنگ و تربیت به این نسل جدید و كم تجربه را ایفا كنند.

تربیت فرزند ، با فرهنگ احترام به بزرگ ترها و رعایت ادب و متانت در برخورد ، سرمایه ی ارزشمندى است كه از اولیا به صورت میراث به فرزندان منتقل مى شود . پس براى نسل جدید ، میراث شایسته بر جاى نهیم .

جوانان دوست دارند از گذشته ، چیزهایى بدانند. شیفتگى نوجوانان به خاطرات گذشته پدران و مادران ، فرصت خوبى براى انتقال تجربه و آموزش فرهنگ است و چه كسى شایسته تر از پدربزرگ ها یا مادربزرگ ها یا سالخوردگان داراى تجربه ؟

والدین كه مى خواهند نقش واسطه در انتقال تربیت و فرهنگ داشته باشند ، از یك سو به نوجوانان توصیه و تشویق كنند تا شنیدنی هاى بابابزرگ را بشنوند ، از سوى دیگر به سالمندان یاد آور شوند كه كوچك ترها را با آغوش باز و چهره ی گشاده و جاذبه ی رفتارى و گفتارى به طرف خود متمایل سازند و برای شان قصه و خاطره و پندهاى شیرین بگویند.

پیرانى كه بتوانند با معجزه ی رفتار و گفتار شیرین و جذاب ، در حلقه ی جوانان نفوذ كنند و دل آنان را مسخر حسن سلوك خویش سازند ، هنرمندان موفقى به شمار مى روند كه شایسته تحسین و الگو گیرى اند.

گر چه اغلب ، چه در تجمع هاى خانوادگى و مسافرت هاى گروهى ، جوانان دوست دارند آزاد تر باشند و وجود پیران را مخل آسایش و تفریح و آزادى خویش مى پندارند ، ولى گاهى هم در اثر حسن خلق و رفتار زیبا ، مایه ی صفا و گرمى این گونه حضورها و سفرها مى شوند. 

پیرانى كه بتوانند با معجزه ی رفتار و گفتار شیرین و جذاب ، در حلقه ی جوانان نفوذ كنند و دل آنان را مسخر حسن سلوك خویش سازند ، هنرمندان موفقى به شمار مى روند كه شایسته تحسین و الگو گیرى اند.

اگر بتوانیم میان نسل نو و نسل كهن الفت و انس و رابطه ی صمیمى پدید آوریم ، بسیارى از مشكلات ، یا اصلا پیش ‍ نمى آید، یا به راحتى قابل رفع است .

در جامعه ای که مشارکت زنان در زمینه ی اشتغال و فعالیت های اقتصادی بیشتر باشد، رفاه اجتماعی نیز بیشتر خواهد بود، زیرا مشارکت زنان در بازار کار، موجب کاهش نرخ باروری، افزایش سطح تولید، افزایش درآمد سرانه و در نتیجه سبب افزایش رفاه اجتماعی کل جامعه می شود. برعکس دسترسی محدود و نابرابر به فرصتهای کسب درآمد و اشتغال که به صورت بیکاری و کم کاری پدیدار می شود خود از عمده ترین علل فقر است و برای از بین بردن فقر، بیکاری و نابرابری باید هر دو جنس را مدنظر قرار داد و باید شناخت جایگاه و نقش زنان در توسعه و ابعاد گوناگون آن در کانون توجه برنامه ریزان توسعه قرار گیرد. هنگامی که بحث از توسعه به میان می آید منظور تغییرات هماهنگ در اقتصاد و ساختارهای جامعه، جهت استقرار یک نظام عادلانه و بهبود کیفیت زندگی انسان ها است. بر این اساس، لفظ انسان، مختص مرد نیست، بلکه این تعریف تمامی انسانها، یعنی مرد و زن، پیر و جوان را شامل می شود. همچنین باید توجه داشت که اشتغال در معنی خاص خود عبارت است از تطابق نیروی انسانی با فرصتهای شغلی و درجه ی تطبیق این نیرو با حرفه ها و فعالیت های موجود در یک جامعه و تحرک شغلی و جغرافیایی کافی باید بتواند همواره نیروی کار را با تغییرات عرضه و تقاضا مطابقت دهد، تعادل اشتغال را برقرار کند و از کم کاری و بیکاری جلوگیری کند. لذا هر فردی از افراد جامعه حق دارد از دولت بخواهد امکان اشتغال وی را به کاری مولد و مفید در جهت تولید  کالا و خدمات مورد نیاز عامه مردم ایجاد نماید و دولت هم موظف است در برابر اختیاراتی که از عامه ی مردم دریافت کرده است، ترتیب مشارکت و اشتغال آحاد جامعه را با توجه به عرضه و تقاضای نیروی انسانی از یک سو و با در نظر گرفتن استعداد و توانایی های فردی از سوی دیگر فراهم کند، به نحوی که فرد ضمن بروز خلاقیت و نوآوری، مفید بودن خویش را نیز در جامعه احساس کند (مظفری، 1374: 144).

 از این رو، عدم دسترسی زنان به شغل مناسب و یا عدم ارتقای شغلی، علاوه بر اینکه بر موقعیت و درآمد زنان و بسیاری از متغیرهای اجتماعی نظیر فقر و بیماری تاثیر منفی می گذارد، به بی عدالتی اجتماعی نیز دامن می زند، زیرا عدم دسترسی زنان به فرصتهای شغلی مناسب نشان دهنده ی تبعیض در جامعه می باشد و تبعیض از موانع تحقق توسعه به شمار می آید و عامل بسیار مهمی در سد نمودن راه رشد و تعالی انسان است (نقی زاده، 1381: 169). بنابراین می توان گفت از جمله شاخصهای توسعه یافتگی یک کشور، میزان مشارکت و نقشی است که زنان در آن کشور دارا هستند و عدم بهره وری از نیروی بالقوه زنان در زمینه های مختلف رهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی، دستیابی به توسعه را ناممکن می سازد.